Duovio άρθρα Μετάβαση στις εκπαιδεύσεις →

Τι να κάνετε όταν ο καθένας θυμάται διαφορετικά μια συζήτηση

Μα αυτό δεν το είπες καθόλου.Το είπα. Το θυμάμαι απολύτως ξεκάθαρα.Όχι, είχαμε συμφωνήσει διαφορετικά.Τότε το θυμήθηκες λάθος.

Και μέσα σε λίγες προτάσεις δεν μιλάμε πια για το αρχικό πρόβλημα.

Αρχίζει μια διαφωνία για το ποιανού η ανάμνηση είναι σωστή.

Αυτό συνήθως είναι δυσάρεστο, επειδή ο καθένας μας συχνά βιώνει πραγματικά τη δική του εκδοχή ως αληθινή.

Αυτό όμως δεν σημαίνει αυτόματα ότι κάποιος λέει ψέματα.

Η μνήμη δεν είναι ηχογράφηση

Δεν αποθηκεύουμε τις συζητήσεις σαν ηχητική καταγραφή.

Θυμόμαστε το νόημα, ορισμένες φράσεις, τα συναισθήματα και ό,τι ήταν σημαντικό για εμάς. Επομένως, δύο άνθρωποι μπορεί να αντιλαμβάνονται διαφορετικά την ίδια κατάσταση.

Για παράδειγμα:

Είπα ότι ίσως έρθω αργότερα.

Ο άλλος όμως θυμάται:

Είπες ότι θα έρθεις στις επτά.

Είναι πιθανό ο ένας να άκουσε αβεβαιότητα και ο άλλος μια συγκεκριμένη υπόσχεση.

Αυτό και πάλι δεν σημαίνει ότι κάποιος διαστρεβλώνει σκόπιμα την πραγματικότητα.

Ξεκινήστε παραδεχόμενοι ότι υπάρχει διαφορετική οπτική

Αντί για:

Αυτό δεν συνέβη.

μπορεί να είναι πιο χρήσιμο να πείτε:

Εγώ το θυμάμαι διαφορετικά.

Είναι μια μικρή διαφορά στη διατύπωση, αλλά μεγάλη διαφορά στον τόνο.

Η πρώτη φράση λέει:

Η εκδοχή σου είναι λανθασμένη.

Η δεύτερη λέει:

Η δική μου ανάμνηση είναι διαφορετική.

Έτσι αφήνετε χώρο για περαιτέρω συζήτηση.

Ξεχωρίστε τα γεγονότα από την ερμηνεία

Σε μια παρεξήγηση συχνά μπλέκονται τρία διαφορετικά πράγματα:

  • τι συνέβη πραγματικά,
  • πώς το καταλάβαμε,
  • και πώς μας επηρέασε.

Για παράδειγμα:

Είπες ότι εκείνο το Σαββατοκύριακο θα ήσουν σπίτι.

Αυτό μπορεί να είναι ανάμνηση μιας συγκεκριμένης φράσης.

Αλλά:

Άρα μου υποσχέθηκες ότι δεν θα πήγαινες πουθενά.

μπορεί πλέον να είναι ερμηνεία.

Και:

Έπειτα ένιωσα ότι με πρόδωσες.

είναι συναισθηματικός αντίκτυπος.

Όταν ξεχωρίζουμε αυτά τα επίπεδα, η συζήτηση γίνεται πολύ πιο ξεκάθαρη.

Μπορείτε να πείτε:

Εγώ θυμάμαι ότι είπα πως προς το παρόν δεν σχεδιάζω τίποτα. Καταλαβαίνω όμως ότι εσύ συμπέρανες από αυτό πως θα ήμουν σπίτι.

Δεν χρειάζεται να συμφωνήσετε στην ακριβή διατύπωση για να καταλάβετε πού προέκυψε η παρεξήγηση.

Μην προσπαθείτε να λύσετε τη διαφωνία με μία φράση

Πολύ γρήγορα μπορεί να εμφανιστεί το εξής:

Δηλαδή ισχυρίζεσαι ότι τα βγάζω από το μυαλό μου;

Ή:

Τελικά ποιος από τους δυο μας λέει ψέματα;

Όμως μια διαφορετική ανάμνηση δεν σημαίνει απαραίτητα ψέμα.

Μπορείτε να απαντήσετε:

Δεν λέω ότι τα βγάζεις από το μυαλό σου. Απλώς εγώ θυμάμαι διαφορετικά εκείνη την κατάσταση.

Αυτό συχνά βοηθά να παραμείνει η συζήτηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα αντί για μια προσωπική κατηγορία.

Αναζητήστε σημεία που μπορούν να επαληθευτούν

Μερικές φορές υπάρχουν πληροφορίες στις οποίες μπορούμε να επιστρέψουμε.

Για παράδειγμα:

  • ένα μήνυμα στο τηλέφωνο,
  • ένα ηλεκτρονικό μήνυμα,
  • το ημερολόγιο,
  • μια εργασιακή ανάθεση,
  • μια συγκεκριμένη συμφωνημένη ώρα,
  • κάποιος άλλος που ήταν παρών στη συζήτηση.

Αν είναι χρήσιμο, μπορείτε να πείτε:

Ας κοιτάξουμε τα μηνύματα, μήπως το είχαμε διευκρινίσει κάπως εκεί.

Αυτό είναι διαφορετικό από το:

Περίμενε, θα σου αποδείξω ότι κάνεις λάθος.

Ο σκοπός δεν είναι να κερδίσετε.

Ο σκοπός είναι να διαπιστώσουμε τι μπορεί πράγματι να επαληθευτεί.

Όμως δεν μπορούν να επαληθευτούν όλα

Συχνά δεν υπάρχει καμία καταγραφή.

Τότε μπορεί να περάσετε μισή ώρα επαναλαμβάνοντας ο καθένας ξανά τη δική του εκδοχή.

Το είπες.Δεν το είπα.Σίγουρα το είπες.Σίγουρα όχι.

Σε μια τέτοια στιγμή μπορεί να είναι χρήσιμο να παραδεχτείτε:

Μάλλον δεν θα διαπιστώσουμε τώρα ποια εκδοχή είναι ακριβής.

Αυτό μπορεί να φαίνεται απογοητευτικό.

Ταυτόχρονα όμως ανοίγει ένα άλλο ερώτημα:

Τι μπορούμε να κάνουμε με όσα συνέβησαν μετά;

Δεν χρειάζεται να συμφωνήσετε για το παρελθόν για να αντιμετωπίσετε τον αντίκτυπο

Φανταστείτε ότι ο ένας λέει:

Είχα την αίσθηση ότι είχαμε συμφωνήσει να έρθεις στις οκτώ.

Ο άλλος:

Εγώ δεν το κατάλαβα καθόλου έτσι.

Δεν χρειάζεται οπωσδήποτε να αποφασίσετε ποιος θυμάται σωστά τη συζήτηση.

Μπορείτε να καταλήξετε στο:

Εντάξει, ο καθένας μας κατάλαβε διαφορετικά αυτή τη συμφωνία. Την επόμενη φορά ας επιβεβαιώσουμε την ώρα με μήνυμα.

Αυτό δεν είναι αποφυγή της ευθύνης.

Είναι μια πρακτική λύση για μια κατάσταση, στην οποία ίσως δεν είναι πλέον δυνατό να προσδιοριστεί μία και μοναδική βέβαιη εκδοχή.

Το να αναγνωρίζετε τον αντίκτυπο δεν σημαίνει ότι επιβεβαιώνετε την εκδοχή του άλλου

Αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Μπορείτε να πείτε:

Καταλαβαίνω ότι, αν νόμιζες πως θα έρθω στις οκτώ, θα σε εκνεύρισε που έφτασα αργότερα.

Χωρίς παράλληλα να λέτε:

Ναι, υποσχέθηκα ότι θα έρθω στις οκτώ.

Αναγνωρίζετε το βίωμα του άλλου ανθρώπου.

Ταυτόχρονα δεν χρειάζεται να εγκαταλείψετε τη δική σας ανάμνηση.

Ομοίως, μπορείτε να πείτε:

Καταλαβαίνω γιατί ένιωσες ότι σε αγνόησα.

και ταυτόχρονα:

Εγώ όμως δεν θυμάμαι τη συζήτηση σαν να αγνόησα σκόπιμα την ερώτησή σου.

Και τα δύο μπορούν να ισχύουν ταυτόχρονα.

Προσέξτε τις ταμπέλες

Σε μια διαφωνία για αναμνήσεις εύκολα καταφεύγουμε σε φράσεις όπως:

Εσύ διαστρεβλώνεις την πραγματικότητα.Πάλι τα βγάζεις από το μυαλό σου.Έχεις εντελώς επιλεκτική μνήμη.Πάντα διαστρέφεις τα πάντα προς όφελός σου.

Έτσι, η παρεξήγηση μετατρέπεται σε αξιολόγηση του ανθρώπου.

Και από εκεί είναι πλέον πολύ δύσκολο να επιστρέψετε στο αρχικό θέμα.

Πολύ πιο ασφαλές είναι να περιγράψετε τη δική σας οπτική:

Εγώ θυμάμαι διαφορετική διατύπωση.

Ή:

Έχω την αίσθηση ότι ο καθένας μας απέδωσε διαφορετικό νόημα σε εκείνη τη φράση.

Ομοίως, δεν χρειάζεται να αρνείστε τη δική σας εμπειρία

Η προσπάθεια να είστε ανοιχτοί δεν σημαίνει αυτόματα να πείτε:

Εντάξει, μάλλον τα θυμήθηκα όλα λάθος.

Αν είστε πεπεισμένοι για την ανάμνησή σας, μπορείτε να την υποστηρίξετε ήρεμα:

Καταλαβαίνω ότι εσύ το θυμάσαι διαφορετικά. Εγώ εξακολουθώ να έχω την αίσθηση ότι συμφωνήσαμε έτσι.

Αυτό διαφέρει από το:

Εγώ ξέρω πώς έγιναν τα πράγματα και εσύ κάνεις λάθος.

Μπορείτε να παραμείνετε σταθεροί, χωρίς να αποδώσετε στον άλλον κακή πρόθεση.

Όταν η διαφωνία αρχίζει να μετατρέπεται σε μάχη για την πραγματικότητα

Μερικές φορές η συζήτηση αρχίζει να μοιάζει κάπως έτσι:

Δεν το είπα ποτέ αυτό.Το είπες.Όχι. Εσύ διαστρεβλώνεις συνεχώς τα πάντα.Δηλαδή πάλι τα βγάζω από το μυαλό μου;

Εκείνη τη στιγμή είναι χρήσιμο να σταματήσετε τον ίδιο τον τρόπο διεξαγωγής της συζήτησης.

Για παράδειγμα:

Έχω την αίσθηση ότι προσπαθούμε πλέον μόνο να πείσουμε ο ένας τον άλλον για το ποιανού η μνήμη είναι σωστή. Ας ασχοληθούμε καλύτερα με το τι χρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε.

Ή:

Δεν θέλω να ισχυριστώ ότι η εμπειρία σου δεν είναι πραγματική. Ταυτόχρονα δεν θέλω να αρνηθώ τη δική μου.

Αυτό μπορεί να είναι ένα σημαντικό όριο.

Τι γίνεται αν η διαφορετική ανάμνηση είναι πραγματικά καθοριστική;

Δεν είναι κάθε παρεξήγηση ασήμαντη.

Μερικές φορές μπορεί να αφορά χρήματα, μια εργασιακή υποχρέωση, μια σημαντική συμφωνία ή μια απόφαση που έχει συνέπειες.

Τότε έχει νόημα να είστε πιο ακριβείς.

Για παράδειγμα:

Έχουμε δύο διαφορετικές εκδοχές της συμφωνίας. Ας διαπιστώσουμε πρώτα τι έχουμε γραπτώς και μετά ας αποφασίσουμε τι θα κάνουμε στη συνέχεια.

Σε σημαντικές συμφωνίες, καλό αποτέλεσμα μπορεί να είναι και μια αλλαγή για το μέλλον:

Την επόμενη φορά ας επιβεβαιώσουμε καλύτερα μια τέτοια απόφαση με ηλεκτρονικό μήνυμα.

Αυτό δεν είναι ένδειξη δυσπιστίας.

Είναι ένας τρόπος να περιορίσουμε το περιθώριο για περαιτέρω παρεξηγήσεις.

Μερικές φορές δεν πρόκειται για ανάμνηση, αλλά για νόημα

Δύο άνθρωποι μπορεί να θυμούνται την ίδια φράση και παρ’ όλα αυτά να την καταλαβαίνουν διαφορετικά.

Για παράδειγμα:

Θα δούμε πώς θα εξελιχθεί.

Ο ένας εννοεί:

Μάλλον ναι.

Ο άλλος:

Δεν υπόσχομαι τίποτα.

Αργότερα και οι δύο υποστηρίζουν ειλικρινά ότι η συμφωνία ήταν διαφορετική.

Γι’ αυτό, σε ευαίσθητα θέματα, είναι χρήσιμο να επαληθεύετε το νόημα:

Όταν λες «θα δούμε», σημαίνει ότι προς το παρόν δεν πρέπει να βασίζομαι στο ότι θα έρθεις;

Μια τέτοια ερώτηση μπορεί να αποτρέψει πολλές διαφωνίες πριν ακόμη προκύψουν.

Δοκιμάστε, αντί να αποδεικνύετε, να συνοψίσετε και τις δύο οπτικές

Όταν δεν μπορείτε να συμφωνήσετε, μπορείτε να πείτε:

Εγώ θυμάμαι ότι είπα πως θα επικοινωνήσω ανάλογα με την κατάσταση. Εσύ συμπέρανες από αυτό ότι σίγουρα θα έρθω. Άρα ο καθένας μας κατάλαβε διαφορετικά αυτή τη συμφωνία.

Έτσι δεν χρειάζεται να αναδείξετε νικητή.

Απλώς περιγράφετε το πρόβλημα με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Και από αυτό μπορεί να προκύψει το επόμενο βήμα:

Την επόμενη φορά ας το πούμε ο ένας στον άλλον εντελώς ξεκάθαρα.

Πότε έχει νόημα να τερματίσετε τη συζήτηση

Αν συνεχίζετε να γυρίζετε σε κύκλο:

Το είπες.Δεν το είπα.Ναι.Όχι.

η περαιτέρω επανάληψη συνήθως δεν προσφέρει τίποτα.

Μπορείτε να πείτε:

Νομίζω ότι τώρα δεν θα συμφωνήσουμε για την ακριβή εκδοχή. Δεν θέλω να συνεχίσουμε να διαφωνούμε μόνο γι’ αυτό.

Και μετά:

Ας ασχοληθούμε με το τι χρειάζεται να κάνουμε τώρα.

Μερικές φορές η ικανότητα να αποδεχτείτε μια ορισμένη αβεβαιότητα είναι πολύ πιο χρήσιμη από την ανάγκη να πετύχετε απόλυτη συμφωνία.

Μια απλή δομή μπορεί να βοηθήσει

Όταν θυμάστε και οι δύο διαφορετικά μια κατάσταση, δοκιμάστε:

1. Περιγράψτε τη δική σας ανάμνηση χωρίς κατηγορία.

Εγώ το θυμάμαι έτσι: …

2. Παραδεχτείτε την άλλη οπτική.

Καταλαβαίνω ότι εσύ το θυμάσαι διαφορετικά.

3. Ξεχωρίστε τα γεγονότα από το νόημα.

Ίσως ο καθένας μας ερμήνευσε διαφορετικά εκείνη τη φράση.

4. Αναζητήστε ένα πρακτικό επόμενο βήμα.

Την επόμενη φορά θα επιβεβαιώσουμε μια παρόμοια συμφωνία με μήνυμα.

Αυτό συχνά λειτουργεί καλύτερα από την προσπάθεια να κάνετε τον άλλον να αποδεχτεί τη δική σας εκδοχή του παρελθόντος.

Ο στόχος δεν είναι να αποφασίσετε ποιος έχει καλύτερη μνήμη

Μερικές φορές τελικά θα διαπιστώσετε τι συνέβη.

Άλλοτε όχι.

Η υγιής επικοινωνία δεν απαιτεί να παραδέχεται πάντα ο ένας άνθρωπος:

Είχες δίκιο, εγώ το θυμόμουν λάθος.

Μερικές φορές μπορεί να είναι αρκετό το εξής αποτέλεσμα:

Ο καθένας μας το κατάλαβε διαφορετικά. Τώρα ξέρουμε πού προέκυψε το πρόβλημα και τι θα κάνουμε διαφορετικά την επόμενη φορά.

Αυτό μπορεί να μην είναι τόσο ικανοποιητικό όσο μια ξεκάθαρη νίκη.

Για μια σχέση ή μια συνεργασία όμως συχνά είναι πολύ πιο χρήσιμο.


Το πιο δύσκολο είναι να αντέξετε ότι ο άλλος έχει διαφορετική εκδοχή

Καθώς διαβάζετε, είναι εύκολο να πείτε:

Εγώ το θυμάμαι διαφορετικά.

Σε μια πραγματική συζήτηση όμως ο άλλος μπορεί να απαντήσει:

Όχι. Θυμάμαι ακριβώς τι είπες. Τώρα απλώς το διαστρεβλώνεις.

Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή είναι δύσκολο να μην αρχίσετε να αποδεικνύετε ότι λέει ψέματα, να μην υποχωρήσετε από τη δική σας εμπειρία ή να μη χάσετε το βασικό θέμα.

Στο Duovio μπορείτε να εξασκηθείτε με ασφάλεια σε μια παρόμοια κατάσταση. Ένα εικονικό άτομο θυμάται ή ερμηνεύει διαφορετικά ένα γεγονός και εσείς απαντάτε με δικά σας λόγια.

Μπορείτε να δοκιμάσετε πώς να περιγράψετε τη δική σας εκδοχή χωρίς κατηγορία, να σεβαστείτε τη διαφορετική εμπειρία του άλλου και να αναζητήσετε λύσεις ακόμη κι όταν δεν συμφωνείτε σε μία και μοναδική εκδοχή του παρελθόντος.

Δοκίμασε την εξάσκηση «Διευκρίνιση παρεξήγησης» →